چشمانت را به متاع ناچيزى كه به گروههائى از آنان در جلوهء حيات فانى ارزانى داشته‌ايم تا آنان را بدانها بيازمائيم ، مگستران و رزق پروردگار بهتر و پايدارتر است » . فصل [ 1 ] پس خداوند پيامبر خود را از خيره شدن به متاع دنيا و زيبائىهاى زندگى فانى آن نهى مىفرمايد ، تا پاكى ذات مجرد و چشم مقدس او به ناپاكىهاى لذتها و خواسته‌هاى آن آلوده نشود ؛ با اين‌كه قوت يقين او - صلى الله عليه و آله - در بالاترين حد ممكن بود و چيزى او را از ياد خدا بازنتوانست داشت . تأييد اين سخن آيه‌اى است كه در تعريف افرادى كه پيامبر سمت سرورى بر آنان دارد مىفرمايد « 4 » : « مردانى كه تجارت و فروش آنان را از ياد خدا بازندارد » . اين خطاب يا به امت است - چون دستوراتى كه به قومى داده شود خطاب به رهبر آنان صادر گردد - و يا به پيامبر ، ازين‌رو كه ممكن بوده است اندك تغييرى در قلب او پديد شود و فرودى از آن والامقام كه لايق شأن او - صلى الله عليه و آله - است ، پيش‌آيد . حال ، خردمند را شايسته است بيانديشد تا نظر افكندن به پاكىهاى دنيا - كه ناپاكىهاى عالم بالايند - وقتى در حالت پيامبر مؤثر افتد و در قلب مقدسش - كه در اشتغال به عالم ملكوت و مجاورت حق است - دگرگونى پيش آرد ، پس مباشرت و فرورفتن افراد عادى در آن چه اثرى در برگردانيدنشان از راه آخرت و طريق استقامت خواهد داشت :

--> ( 4 ) - رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ . [ سوره نور 24 / 37 ]